Neuswiel-tests: Waarom de opgegeven kogeldruk slechts de halve waarheid is

Je kent het wel: de aanhanger zit volgeladen, je hebt hem net van de auto losgekoppeld en moet hem „even snel“ nog twee meter over het erf naar de parkeerplaats duwen. Je duwt met alle kracht tegen de dissel, het kleine steunwiel blijft haken in een oneffenheid in de grond – en met een akelig gekraak knikt het wiel opzij.

Steunwielen behoren tot de meest onderschatte en tegelijkertijd het zwaarst belaste onderdelen van een aanhangwagen voor personenauto's. Bij Trailer.One krijgen we bijvoorbeeld via onze WhatsApp-service regelmatig foto's van schade uit de praktijk. Daarbij valt op: het probleem ligt bijna nooit aan het gewicht van de aanhanger zelf, maar aan een misverstand over de specificaties van de fabrikant.

In dit artikel leggen we uit waarom zoveel steunwielen kapotgaan tijdens het manoeuvreren en waar je bij de aankoop echt op moet letten.

Steunlast: statisch versus dynamisch

Als je een nieuw zijwieltje koopt, staat er ergens in de beschrijving: „Borglast 150 kg“ (of 250 kg, 400 kg enz.). Veel aanhangwagenbezitters denken: Geweldig, mijn dissel drukt maar 75 kg op het wiel, dus ik heb nog een flinke marge!

De denkfout: Deze fabrieksopgave heeft bijna altijd uitsluitend betrekking op de statische steunlast. Dat betekent: de aanhanger staat volledig stil op een vlakke, betonnen ondergrond.

Maar zodra je de aanhanger gaat manoeuvreren, wordt het dynamisch. Je duwt bijvoorbeeld een beladen aanhanger van 1,5 ton over grind, straatstenen of een nat grasveld. Het steunwiel moet met de beweging meedraaien, blijft misschien in een klein kuiltje hangen, terwijl je vanaf de zijkant verder duwt. Op dat moment rust weliswaar niet het volledige gewicht van de aanhanger op het steunwiel. Maar de zij- en hefboomkrachten zijn niettemin zo sterk dat de aangegeven steunlast vele malen wordt overschreden.

Het zwakke punt: de klemhouder

Ondanks de werkende dynamische krachten is in de praktijk bijna nooit het wiel zelf het probleem. De echte zwakke plekken zitten hogerop:

• De klemhouder (of “klembeugel”): Bij hard manoeuvreren buigt de beugel die de buis vasthoudt. Het steunwiel glijdt door of staat plotseling scheef.

• De flens: Bij automatische steunwielen die direct op de dissel zijn geflenst, kan de grondplaat onder de zijdelingse hefkrachten letterlijk afbreken of kunnen de schroeven verbuigen.

• De spindel binnenin: Bij goedkope modellen buigt de spindel binnenin het steunwiel vaak zeer snel

De merkjungle: AL-KO, Knott, DTR en co.

Als je op de markt rondkijkt, kom je de grote spelers op het gebied van aanhangwagen-technologie tegen, zoals AL-KO, Knott of Winterhoff bij steunwielen voor aanhangwagens voor personenauto's. Daarnaast zijn er gevestigde specialisten zoals het Britse merk KARTT. En dan is er nog de enorme aftermarket met bekende fabrikanten van replica's zoals DTR of Valeryd.

Maar hier komt een open ‘geheim’ uit de branche, dat in tests graag verzwegen wordt: De meeste loopfietsen – ongeacht het merk – komen uit precies dezelfde grote fabrieken in Azië. Of je nu een fiets met of zonder logo koopt, zegt op het eerste gezicht niet automatisch iets over de belastbaarheid of kwaliteit ervan. Het logo op de crank is niet per se doorslaggevend, maar wel welke exacte specificaties en kwaliteitscontroles de betreffende importeur of fabrikant bij de Aziatische fabriek heeft laten uitvoeren.

Waar je echt op moet letten bij de aankoop

• Stevige klemhouder: een dikke klembeugel van gietijzer in plaats van dun, gestanst plaatstaal loont al snel de moeite bij het verplaatsen van zwaardere lasten. In het segment van de 48 mm-klemhouders zijn er vrij voordelige standaardoplossingen waarbij de voet van de houder uit gietijzer is vervaardigd. Dat zorgt voor een flinke dosis extra stabiliteit. Het merk speelt ook hier geen rol.
• Wat betreft de 48 mm-zijwielen is een geribbeld zijwiel een interessant alternatief. Het weegt doorgaans minder dan een vergelijkbaar 60 mm-zijwiel en is even goed of zelfs beter bestand tegen zijdelingse krachten (persoonlijke mening op basis van eigen ervaring!). Belangrijk is dat geribbelde zijwielen worden bevestigd met een speciaal daarvoor bestemde houder, die volledig uit gietijzer is vervaardigd. In Engeland is dit type zijwiel bijzonder populair!
• Als u een steunwiel van 60 mm met een aangelaste flens wilt gebruiken (of als u er al een hebt), is het raadzaam om ook een steunwielsteun te gebruiken. 

Er zijn tal van manieren om een steunwiel beter te laten functioneren bij het manoeuvreren. Uiteindelijk blijft echter één (bittere) waarheid overeind: de aanhanger heeft een „steunwiel“ en geen „manoeuvreerwiel“. Onze ervaring leert dat alle leveranciers zich hierop beroepen. 

Als u twijfelt over de keuze van het steunwiel, helpen wij u graag!